Υπάρχουν δρόμοι που περπάτησες.
Και υπάρχουν κι εκείνοι που δεν πήρες ποτέ.
Όχι γιατί δεν μπορούσες.
Αλλά γιατί κάτι μέσα σου…
σε κράτησε.
Ένα «όχι».
Ένας φόβος.
Μια διαίσθηση.
Ή μια στιγμή που πέρασε χωρίς να τη δεις.
Και όμως…
Αυτοί οι δρόμοι δεν χάθηκαν.
Κάπου μέσα σου,
ζουν ακόμα σαν ερωτήματα.
«Τι θα γινόταν αν…;»
«Πού θα είχα φτάσει;»
«Ποια θα ήμουν τώρα;»
Αλλά η αλήθεια είναι μία:
Δεν υπάρχουν χαμένοι δρόμοι.
Υπάρχουν μόνο διαφορετικές εκδοχές σου.
Κάθε δρόμος που δεν πήρες
σου έδωσε χώρο να πάρεις έναν άλλο.
Κάθε επιλογή που δεν έγινε
έγινε σιωπή —
και μέσα σε αυτή τη σιωπή
γεννήθηκε κάτι νέο.
Μερικές φορές,
ο δρόμος που δεν πήρες
σε προστάτευσε.
Άλλες φορές…
σε ετοίμασε.
Και κάποιες φορές,
απλώς δεν ήταν ο δικός σου.
Και αν κάποιος από αυτούς τους δρόμους
επιστρέψει;
Αν ξανασταθεί μπροστά σου
με άλλη μορφή,
άλλο πρόσωπο,
άλλη στιγμή;
Ίσως τότε…
να είσαι έτοιμη.
✨ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΕΣ
ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΑΝ.
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ.📌
🕊 Μικρή Πρακτική
Σκέψου έναν δρόμο που δεν πήρες.
Και ρώτησε:
«Τι μου έμαθε τελικά;»
✍️ Sonia Dellatola Giannikopoulou
🌹 The Light of the Rose
🌍 Blog των Ταξιδιωτών του Φωτός & The Light of the Rose